Bij een angstige/onzekere hond kan je heel weinig doen bij agressie naar andere honden, je mag bijv. niet een corrigerende brul geven omdat dan de hond denkt: “Hoi! De baas doet het ook!” je mag deze honden niet hard corrigeren omdat je dan alleen de angst versterkt in plaats van vermindert omdat je dan bevestigt dat een andere hond niet leuk is! Plus dat dit de vertrouwensband tussen baas/ hond flink kan beschadigen. Dit voelt voor de hond namelijk net als dat je naar de tandarts moet terwijl je daar erg bang voor bent en dat dan de tandarts je ook nog eens een pak op je donder geeft! Negeren is dus de enige oplossing hiervoor.

Ik voelde me erg machteloos in deze situatie en vond toch dat iets moest proberen te veranderen aan het gedrag van Lucky. Hiervoor heb ik uiteindelijk gekozen voor de Click2Calm methode. Over hoe de Click2Calm methode werkt heb in deze post al geschreven.

 

De eerste week vond ik deze techniek lastig te hanteren, ik moest leren om veel dingen tegelijk te doen en moest erg alert zijn als ik ging wandelen. Dodelijk vermoeiend vond ik dit. Om me heen kijken, op de hond letten, spant hij aan, wordt hij alert, borstelt hij, tongelt hij, staart hij enz. en dan de riem nog vast houden en clickeren en brokjes geven! Dat is niet niks! Ik heb de eerste week de rondjes wat kort gehouden en ben om Lucky te ontspannen veel buiten spelletjes gaan doen met hem op plekken waar geen honden waren ( leve de industrieterreinen!), hij moest immers de clicker goed leren kennen en vooral dat dit LOL betekend en hij moest ontspannen en dat lukt zéér goed met behulp van de clicker.

Omdat ik zo alert werd op mijn hond ging ik steeds meer zien en ontdekte ik dat hij nog veel angstiger was dan dat ik al die tijd had gedacht, hij spande bijna overal bij, auto’s fietsers, wandelaars, paarden, harde geluiden, blaffende honden achter deuren, carnavalspakken ( nu is dat ook wel erg vreemd natuurlijk…) Dus ik had nogal veel werk voor de boeg. Ik besloot gewoon bij iedere vorm van spanning te gaan clicken totdat hij ontspande.

Ik liet Lucky zitten in het begin, zeker als er een hond voorbij kwam, ook het laten zitten hielp hem om beter te kunnen ontspannen (kalmerend signaal). Ook merkte ik dat ik zelf erg gespannen was als ik ging wandelen met Lucky, ik was op ijn hoede voor zijn uitvallen en voor de agressie die hij op zulke momenten liet zien en wilde ze persé voorkomen, voelde me machteloos en erg verantwoordelijk voor hem. Ik had al meerdere scheldpartijen van andere hondenbazen over me heen gehad de laatste tijd en dit deed me duidelijk niet goed. Toen ik begon met de clicker ben ik me in de loop van de tijd beter gaan voelen. Ik voelde me verantwoordelijk maar had nu ook het gevoel daar iets mee te kunnen, ik stond niet meer machteloos, maar kon iets doen om Luuk te helpen over zijn angst heen te komen en zijn gedrag om te buigen. Ook merkte ik dat de mensen op straat positief reageerden, ze keken nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was, sommige mensen bleven er voor stilstaan en kijken en zagen dat Lucky rustiger werd als ik stond te clickeren. Ze zagen dat ik mijn best deed zijn gedrag te veranderen op een positieve manier.

De eerste weken vond Lucky het nog erg moeilijk zich op de clicker te concentreren tijdens spannende momenten, vooral bij andere honden gaf dit een probleem. Ik heb toen de afstand tussen andere honden en mij vergroot en toen ging het al gauw beter. Binnen een maand kon Lucky vrij rustig blijven zitten kijken naar een hond als die in de buurt kwam, nog wel met een mega- grote afstand ertussen. Maar, dit was al een stap dichterbij mijn doel! En ik merkte dat deze vooruitgang mij al meer zekerheid gaf en zorgde dat ik gemotiveerd bleef om door te gaan met deze methode. Wil je weten hoe dit verhaal verdergaat? En wil je meer weten over de Click2Calm methode? Lees dan ook de volgende verhalen die ik ga schrijven!

Hieronder kun je reageren op deze post.



Gepost op: 30-3-2008   Reacties (2)
Categories: Click2Calm | Hondenwerk | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

Omdat Lucky onzeker en angstig is leek het me verstandig te gaan werken aan zijn zelfstandigheid. Als hij zich zekerder zal voelen en minder angstig is moet zijn gedrag zich ook aanpassen.
Met Sora en Basco doen wij al vanaf de dag dat wij ze hebben jachttraining. Deze training is uitstekend geschikt voor het leren van zelfstandig werken. Jachttraining doe ik onder andere omdat ik het voor honden hele leuke trainingsoefeningen vind, waar je je hond goed mee kan bezighouden, maar ook vind ik dat hierbij de band / samenwerking tussen baas
en hond super wordt, je moet écht samenwerken en daarbij leert de hond zelfstandig te werken en problemen op te lossen. Goed voor zijn creativiteit/ probleemoplossend vermogen en onzekerheid overwinnen en hij leert dat het leiderschap wat hij daarbij krijgt, leidt tot hele leuke en interessante dingen en beloningen! Dus….leiderschap krijgen is leuk!



Om deze reden leek me deze training, naast de Click2calm training, ook voor Lucky uitstekend geschikt.
En hij leert het snel! Wel merk ik dat bij een herder sommige dingen moeilijker zijn om te leren. Een herder is baasgericht en gaat daardoor minder makkelijk uit de buurt van zijn baas weg. De oefeningen waarbij dit nodig is heb ik om het hem te leren eerst samen met hem gedaan. Toen hij begreep wat hij moest doen en wat hij moest zoeken deed hij dit al gauw zelfstandig.

Bijvoorbeeld vooruit sturen. Twee blokken of dummy’s wegleggen, de eerste keer met hem erheen lopen en laten zien wat de bedoeling is, de tweede keer hem alleen erheen sturen. Als je met zijn tweeën traint is dit natuurlijk makkelijker trainen, want dan kan de ander iets opgooien aan de andere kant, maar helaas train ik meestal alleen en moet ik dus wat creatief te werk gaan. Verloren apport zoeken ging al vrij snel goed, een herder zoekt en apporteert graag en goed, hij moest alleen leren wat dieper in de bossen te zoeken en dit heb ik spelende wijs gedaan bij hem, steeds een stukje dieper de apporten weggelegd.

Toen Lucky goed af en blijf kon ben ik begonnen met over water sturen. Vandaag heeft hij hierin weer een record gescoord, hij durfde helemaal alleen over een water te zwemmen om vervolgens daar wat te gaan zoeken in zijn eentje en dit weer terug te brengen, voorheen ging hij tot halverwege het watertje en kwam dan snel weer naar me terug omdat hij niet verder weg durfde te gaan van zijn roedel. Ik heb hem aan de ene kant van het water gelegd ( “af” ) ben naar de andere kant van het water gelopen, heb hem laten zien wat ik had en waar ik het gooide. Weer teruggelopen en hem “over”gestuurd. En zowaar hij begreep het! Markeren gaat niet in mijn eentje, maar ik vermoed dat als ik dit eens een keer samen met iemand kan gaan doen hij dit een erg leuk spelletje zal gaan vinden….

Na al dit werk liggen de honden alle drie erg voldaan en ontspannen te ronken voor de kachel.

Héél toevallig zag ik kort nadat ik dit stukje geschreven had dat er ook een artikel over geschreven is in het blad Dierenmanieren, of dit nu telepathie was of niet, ik vond het erg leuk om te lezen.

Tot de volgende post!

 

 



Gepost op: 18-3-2008   Reacties (1)
Categories: Hondenwerk | Jachttraining | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

Vanaf de dag dat we Sora en Basco hebben zijn we gestart met jachttraining. Met onze vorige hond hadden we hier al een start mee gehad en we wisten al het een en ander van hoe dingen aan te leren. We zijn in een puppengroep gegaan bij José Huisman in de buurt van Oisterwijk. In de winter iedere zondag vroeg op en een eind rijden……dat viel niet altijd mee!! Maar het was een leuke ervaring en we hebben daar veel geleerd en goede start gemaakt.

In het voorjaar zijn we dichter in de buurt gaan trainen bij de KNJV. Beide honden hadden al een goede voorbereiding gehad in de puppencursus en ze pakte de oefeningen al vrij snel op.

Bijna altijd wordt het je afgeraden om twee puppen tegelijk in huis te halen. Nu, wij denken daar heel anders over! Wij hebben het met zijn allen een fantastische tijd gevonden twee puppen te trainen en op te voeden. Bert en ik hebben de twee honden apart van elkaar getraind zodat ze niet van elkaar afhankelijk zouden worden. Dit is allemaal goed verlopen. Ze kunnen allebei zelfstandig werken. Ook grappig is om te zien op welke baas ze gericht blijven. Sora is door mij getraind en is ook meer op mij gericht gebleven in het dagelijks leven. Basco is door Bert getraind en is ook hij is meer op Bert gericht gebleven. Blijkbaar schep je toch een aparte band met de hond waarmee je traint.

Basco en Sora zijn twee aparte individuen die allebei op hun eigen manier leren. Sora was serieus en leerde alles vrij snel en ging als een speer! Maar doordat ze ook qua lopen erg snel wil zijn en zo snel wil terugkomen met een apport, werkt ze daardoor nog weleens slordig de dingen af. Aan de puntjes op de i zetten heb ik bij haar dus het meeste werk gehad, en nog steeds blijft dit een moeilijk punt bij haar waardoor er altijd punten gemist worden op een wedstrijd of examen.

Basco is zo een enthousiaste hond en vind werken voor zijn baas zo erg leuk dat hij daardoor niet tot de juiste concentratie kan komen of gillend van geluk een apport gaat halen of het water overzwemt, ook dit gaf wat problemen bij wedstrijden of examens. Het eerste jaar zeggen ze:”Goh, wat een passie!” Maar het tweede jaar wordt zo’n uiting van enthousiasme niet meer geaccepteerd.

Bas doet zijn beroemde "dodensprong"
 
 
Je hoort bijna het commentaar van de keurmeester al.
Tja, als je dan toch keurig met het apport bij de voorjager komt
en de opdracht netjes wordt afgewerkt, wordt het toch geen 10 deze keer...


Maar beide honden voeren hun opdrachten uit en graag! Werken is hun lust en hun leven, dus voor ons, die niet persé prijzen in de kast hoeven te hebben, zijn ze fantastisch en wij werken graag met enthousiaste honden die met een enthousiaste kreet weggaan of te snel willen zijn om een opdracht uit te voeren…Trouwens, wordt deze luide passie in Duitsland hééél anders gewaardeerd, daar zou je er juist bijna extra punten voor krijgen, dus waarom dit hier in Nederland anders is, vragen wij ons weleens af…  
Sora laat zien hoe het moet, niet minder enthousiast, maar beheerst


Gepost op: 8-3-2008   Reacties (2)
Categories: Hondenwerk | Jachttraining
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

De Click2Calm is een methode die zich nog aan het ontwikkelen is in Nederland maar waar in Amerika inmiddels veel goede resultaten mee geboekt zijn bij agressieve en reactieve honden. Deze Click2calm methode is ontwikkeld door Karen Pryor. Zij heeft er ook een boek over geschreven. Click to Calm: Healing the Aggressive Dog (Karen Pryor Clicker Book).  Jammer genoeg is hier nog geen Nederlandse vertaling van verschenen. De Click2Calm methode houdt in dat je de hond door gebruik te maken van de clicker rustiger leert te reageren in voor hem moeilijke situaties.

Eerst moet de hond natuurlijk weten hoe dat werkt met de clicker en dat hij het geluid van de clicker associeert met iets lekkers of een ander soort beloning.
Lucky kende dit al. Ik had hem al enige oefeningen aangeleerd met behulp van de clicker en ik had ontdekt dat hij hierdoor erg snel leerde en erg enthousiast werd van het trainen met behulp van de clicker.

Nee, nee, nee, dit is Lucky niet.

 

Bij de Click2Calm methode ga je clicken als je een moeilijke situatie aan ziet komen voor je hond. De hond gaat hierdoor deze moeilijke situatie associëren met iets leuks, het clicken en de brokjes dus! Door het geven van veel beloning komt er Dopamine vrij in het lichaam die ervoor zorgt dat de stress vermindert ( dit werkt bij mensen net zo, denk aan jezelf, hoe voel je je als een compliment krijgt dat je iets goed doet tijdens een spannend examen?) Het stress-nivo blijft hierdoor dusdanig laag dat de hond in staat is om ander gedrag te leren. Stress en leren gaan namelijk niet samen.

Door dit veelvuldig clicken en dus geven van veel beloning consequent te doen in de voor de hond moeilijke situaties, zie je dat de hond minder gespannen wordt op deze momenten en zelfs dat de hond zich naar jouw gaat richten op deze momenten, omdat hij weet dat er bij jou wat te halen is als hij iets moeilijk vindt.

Samen met  Monique Bouten - van Herpen van Highfive4dogs, heb ik voor Lucky het onderstaand stappenplan gehanteerd:

 

We gaan in eerste instantie leren om de hond te belonen voor het kijken naar een andere hond zonder te blaffen. Kijken mag dus! Want wat doe jij als je bang bent voor die grote zwarte spin die op de muur zit? Juist……kijken waar hij naartoe gaat!! Dit werkt bij honden dus ook zo.

Als dit goed gaat en de hond goed reageert op de clicken en beloningen die hiermee verbonden zijn, zal de hond op een gegeven moment zijn kop vanzelf naar de baas draaien nadat er geclickt is, simpelweg om zijn beloning op te gaan halen bij zijn baas. Dan ben je een stap verder en ga je dit kijken naar de baas belonen. Op een gegeven moment gaat de hond dit combineren met het zien van een hond, als hij een hond ziet, zal hij verwachtingsvol naar zijn baas gaan kijken voor de click en de beloning. Andere hond betekent dus..beloning! 

Vanuit hier gaan we oefenen in de wat moeilijkere, meer complexe situaties. Zoals met bijvoorbeeld dicht langs elkaar passeren en met elkaar samen lopen enz. De bedoeling is dat de hond zijn baas belangrijker gaat vinden dan die andere hond en de andere honden met rust laat.

In mijn volgende posts zal ik vertellen hoe dit mij en Lucky is vergaan.

  Wil je reageren op deze post? Hieronder vind je de link.


Gepost op: 1-3-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Hondenwerk
Permalink | RSSRSS comment feed