Stap 1

In huis heb ik op verschillende plekken een klein apporteerblokje liggen die ontworpen zijn voor puppen en kleine maat honden.
Bij de start beloon ik alleen maar de belangstelling en het snuffelen aan het blok. ( kom’ns kijken? Wat is dit?) Meestal als vanzelf gaat dit snuffelen over in het proberen pakken van het blok doordat puppen nog erg de neiging hebben om alles te onderzoeken met hun bekje. Geweldig!! Belonen!! Hierbij hou ik het blok zelf nog vast, als het in de bek zit zeg ik tegelijk “Apport” en bij het loslaten tegelijk “Los”

Deze oefening doe ik verschillende keren op een dag, als ik op de bank zit, als ik bij het aanrecht sta, als ik in de tuin ben, willen we de hond belonen oké, eerst het blokje dan wat lekkers, gaat de hond eten? Oké, eerst het blokje, dan eten enz., overal in huis liggen de apporteerblokjes voor het grijpen.

Als het hondje het blokje heeft geaccepteerd en het ongeveer 10 tellen wil vasthouden zonder dat ik het nog vasthoud dan gaan we een stapje verder.

Stap 2

Ik houd het blokje op een kleine afstand voor de hond en kijken of hij ernaar toe gaat om het te pakken. Als de hond dit doet en het goed blijft vasthouden maak ik de afstand groter door het blokje steeds lager te houden zodat de hond een buiging moet maken om het blokje te pakken, dit gaat met hele kleine stapjes en soms moet je ineens weer wat hoger het blokje aanreiken om het enthousiasme erin te houden.

Bij dit alles is je eigen enthousiasme / de beloning en vooral engelengeduld eigenlijk het belangrijkste!!

Als uiteindelijk de hond het blokje graag van de grond pakt dan is het ergste van het aanleren achter de rug!

Stap 3

Bij de volgende fase doe ik de oefening aangelijnd om de hond te begrenzen en te voorkomen dat hij wegloopt met of zonder blok in zijn bek. Dit zou namelijk niet zo handig zijn en je moet voorkomen dat de hond zichzelf iets aanleert wat later weer bijgestuurd moet worden.

De hond pakt het blokje van de grond tegelijk met het commando”Apport”, ik loop een stap van de hond weg en roep de hond “Voor” . Pak het blok vast en zeg “Los”. Dit bouw ik uit tot grotere afstand en tot voor me zitten.

Als hij het blok goed blijft  vasthouden ga ik stukjes lopen met ze en moeten ze het blok vasthouden, onderweg zeg ik dan ineens “kom voor” en geven ze het blok af.

Bij alles wat goed gaat is het FEEST!!

Stap 4

Als de hond dit goed doet er zich geen problemen voordoen dan ga ik het uitbouwen naar een blok voor me leggen en de hond sturen om het te pakken. Of de hond tegenover me en het blok tussen mij en de hond de hond pakt het en loopt gelijk rechtdoor naar mij toe.

Als dit alles goed gaat vergroot ik de afstanden en ga ik ook buiten oefenen, eerst in een rustige omgeving en daarna met meer afleiding.

Pas als ik zeker weet dat de hond altijd gelijk naar me toe komt met het blok ga ik een start maken met onaangelijnd apporteren.

Succes! Met deze stappen, en als je problemen of vragen mocht hebben, weet me dan te vinden…

Ineke

Omdat Lucky onzeker en angstig is leek het me verstandig te gaan werken aan zijn zelfstandigheid. Als hij zich zekerder zal voelen en minder angstig is moet zijn gedrag zich ook aanpassen.
Met Sora en Basco doen wij al vanaf de dag dat wij ze hebben jachttraining. Deze training is uitstekend geschikt voor het leren van zelfstandig werken. Jachttraining doe ik onder andere omdat ik het voor honden hele leuke trainingsoefeningen vind, waar je je hond goed mee kan bezighouden, maar ook vind ik dat hierbij de band / samenwerking tussen baas
en hond super wordt, je moet écht samenwerken en daarbij leert de hond zelfstandig te werken en problemen op te lossen. Goed voor zijn creativiteit/ probleemoplossend vermogen en onzekerheid overwinnen en hij leert dat het leiderschap wat hij daarbij krijgt, leidt tot hele leuke en interessante dingen en beloningen! Dus….leiderschap krijgen is leuk!

Om deze reden leek me deze training, naast de Click2calm training, ook voor Lucky uitstekend geschikt.
En hij leert het snel! Wel merk ik dat bij een herder sommige dingen moeilijker zijn om te leren. Een herder is baasgericht en gaat daardoor minder makkelijk uit de buurt van zijn baas weg. De oefeningen waarbij dit nodig is heb ik om het hem te leren eerst samen met hem gedaan. Toen hij begreep wat hij moest doen en wat hij moest zoeken deed hij dit al gauw zelfstandig.

Bijvoorbeeld vooruit sturen. Twee blokken of dummy’s wegleggen, de eerste keer met hem erheen lopen en laten zien wat de bedoeling is, de tweede keer hem alleen erheen sturen. Als je met zijn tweeën traint is dit natuurlijk makkelijker trainen, want dan kan de ander iets opgooien aan de andere kant, maar helaas train ik meestal alleen en moet ik dus wat creatief te werk gaan. Verloren apport zoeken ging al vrij snel goed, een herder zoekt en apporteert graag en goed, hij moest alleen leren wat dieper in de bossen te zoeken en dit heb ik spelende wijs gedaan bij hem, steeds een stukje dieper de apporten weggelegd.

Toen Lucky goed af en blijf kon ben ik begonnen met over water sturen. Vandaag heeft hij hierin weer een record gescoord, hij durfde helemaal alleen over een water te zwemmen om vervolgens daar wat te gaan zoeken in zijn eentje en dit weer terug te brengen, voorheen ging hij tot halverwege het watertje en kwam dan snel weer naar me terug omdat hij niet verder weg durfde te gaan van zijn roedel. Ik heb hem aan de ene kant van het water gelegd ( “af” ) ben naar de andere kant van het water gelopen, heb hem laten zien wat ik had en waar ik het gooide. Weer teruggelopen en hem “over”gestuurd. En zowaar hij begreep het! Markeren gaat niet in mijn eentje, maar ik vermoed dat als ik dit eens een keer samen met iemand kan gaan doen hij dit een erg leuk spelletje zal gaan vinden….

Na al dit werk liggen de honden alle drie erg voldaan en ontspannen te ronken voor de kachel.

Héél toevallig zag ik kort nadat ik dit stukje geschreven had dat er ook een artikel over geschreven is in het blad Dierenmanieren, of dit nu telepathie was of niet, ik vond het erg leuk om te lezen.

Tot de volgende post!