Ik heb Lucky bij me sinds dat hij 4 maanden oud was, in zijn eerste vier maanden heeft Lucky (bleek achteraf) weinig ervaring op kunnen doen met het socialiseren met andere, voor hem vreemde, honden. Hij is wel mee naar buiten geweest maar zat altijd aan de riem zodat hij niet zelf vrij heeft kunnen ontdekken hoe hij contact kan maken met andere honden.

Toen ik hem bij me kreeg ben ik hier gelijk mee aan de gang gegaan, Lucky was erg bang en terughoudend bij andere honden, mensen en andere dingen ging wel redelijk goed. Maar Lucky had grote pech, er dook een zware hond (labrador) bovenop hem die aan de gang bleef terwijl Lucky zichzelf allang had overgegeven aan hem. Hierbij liep hij een flinke blessure op aan zijn schouder en hij mocht ruim drie weken niet meer loslopen en absoluut niet met andere honden spelen om zo zijn schouder te laten herstellen door “rechte bewegingen”. Inmiddels was Lucky dus dik 5 maanden toen ik weer van voor af aan kon beginnen met zijn socialisatie. Toen zijn schouder enigszins was hersteld en ik weer een poging durfde te nemen hem los te laten had hij weer pech doordat we voor de tweede keer een “verkeerde hond” (herder) tegenkwamen en de situatie van hiervoor herhaalde zich nog een keer + weer een zere schouder. Na deze laatste keer heeft Lucky een flinke terugslag gehad en was eigenlijk overal bang voor, voor plotselinge geluiden/bewegingen, voor mensen, voor paarden, voor fietsers enz. enz. enz. maar vooral voor honden die we buiten tegenkwamen. Lucky is ze weg gaan blaffen, rent blaffend eropaf in de hoop dat ze weggaan. En had hier natuurlijk resultaat mee, waardoor dit gedrag versterkt werd. Door deze versterking lijkt het alsof hij op zo’n moment verschrikkelijk dominant en agressief is, maar is het in wezen dus juist niet!

Ik ben vanaf die tijd Lucky gaan hersocialiseren wetende dat dit jaren kan duren, maar ik heb al enige ervaring met honden en daarbij zaten ook moeilijke honden, dus bij Lucky moet hersocialiseren ook gaan lukken wat mij betreft.