In de loop van de tijd zie ik dat Lucky onderscheid begint te maken tussen verschillende honden. En ik moet zeggen, steeds vaker vind ik zijn reactie niet meer dan logisch en redelijk, zeker als herder zijnde…

Met name de honden die zelf ook reactief reageren of zomaar op ons af komen vind hij erg moeilijk. Met name de kleine terriers en labradors geven vaak problemen.

 

Een van zijn beslist niet favorieten is een boerenfox die hier in de buurt woont, dit hondje heeft hem één keer zo erg laten schrikken dat Lucky , Basco en Sora dit nooit meer zullen vergeten. Het hondje kwam ’s avonds ineens luid blaffend vanuit een bosje op ons afgerend, totaal onverwacht, we stonden allemaal stijf van schrik. Sindsdien is het altijd trammelant met hem. En zijn baas…….??? Hoezo baas…

De “baas” laat het hondje maar doen, het loopt altijd los in het park en de baas gooit de ballen, maar bij iedere hond die eraan komt vliegt het hondje daar blaffend op af en zo ook bij ons. Eén keer zal ik nooit vergeten. Ik liep aan de overkant van de weg op de stoep, dit is een weg waar vrij veel auto’s rijden. Bewust ga ik daar altijd lopen als het bewuste hondje in het park aanwezig is zodat er voldoende afstand tussen de honden is. Wat doet het hondje? Komt fel blaffend op ons af, steekt zelfs de weg hierbij over, wat doet de baas? Hij roept pas als het hondje allaang bij ons is en ik me uit een netelige situatie probeer te redden met drie honden!  Wat een onveilige situatie voor dat hondje, stel je nou eens voor dat er net op dat moment een auto voorbij was gekomen…..mmmm… ik zal hier maar niet schrijven wat ik op dat moment dacht!

Dit soort situaties kan ik echt niet begrijpen en dit kan echt voorkomen worden door meer rekening te houden met andere mensen, in een drukke omgeving, de hond aan de lijn houden, zeker als je weet dat je hond zo fel kan reageren op andere honden!!! Zucht… en ik me best maar doen om te proberen conflicten met andere honden te vermijden…

 

Dit soort situaties zorgen er iedere keer voor dat ik met Lucky weer een paar stappen terug moet doen in de training, hij raakt hier snel door ontregeld en reageert dan weer meer gespannen bij het naderen van andere honden. Gelukkig is het wel zo dat hij tegenwoordig steeds sneller hersteld, voorheen had hij voor dit herstel zeker drie dagen nodig, nu is dit nog maar één dag. Ook zie ik dat hij op het moeilijke moment zelf sneller hersteld als hij aanspant of borstelt. Allemaal kleine positieve dingen.

      


Gepost op: 19-8-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 
 Ik ervaar de trainingsessies met Lucky en click2calm als zeer prettig maar ook als zeer vermoeiend. Lucky ontwikkeld zich zeer snel in positieve zin, valt eigenlijk niet meer uit naar andere honden als hij aan de lijn loopt, maar vind het nog wel erg moeilijk en is er nog niet ontspannen bij. Lucky kijkt wel naar mij als ik click en komt dan zijn beloning halen maar kan zijn ogen nog niet van de andere hond afhouden. Dit mag natuurlijk, terwijl hij kijkt click ik vrolijk door en geef hem continu lekkere dingen. Met als resultaat dat hij niet meer blaft en bij me blijft staan of zitten zonder de neiging te hebben ‘uit te vliegen’. Als hij naar mijn gevoel té gespannen is dan laat ik hem zitten wat meehelpt hem te ontspannen. Ik besluit om het wat rustiger aan te doen omdat het allemaal erg intensief is, zowel voor hem, voor mezelf en voor mijn gezin. Immers moet ik nu niet vier keer op een dag één maar twee rondes lopen. En tijdens het lopen met Lucky moet ik erg alert zijn op hem en de omgeving zodat de training goed verlopen zal, een stuk ontspanning en even wegmijmeren in mijn gedachten tijdens het wandelen is er hierdoor niet meer bij…. Hierbij komt dat ik de neiging heb mijn eigen verwachtingen nogal hoog in te zetten en denk dat het beter is deze bij te stellen, ook naar Lucky mag ik niet teveel verwachten. Het hoeft allemaal niet zo perfect en zo snel. Ik neem me voor mezelf in te prenten dat Lucky nooit zo’n sociale hond zal worden als dat ik gehoopt had, hij hoeft van mij ook niet te spelen met andere honden, maar hij moet andere honden wel met rust kunnen laten. Dit wordt mijn nieuwe doel. Dan kan het altijd nog meevallen. 


Gepost op: 3-8-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

Tijdens de observatie van mijn roedel(tje) honden zie ik dat Basco vaak het startsein geeft met het naar andere honden toerennen en dat dit als een tricker werkt op Lucky die zijn roedel moet beschermen ‘als herder’, Lucky ziet die andere hond als een gevaar waardoor hij erachteraan rent met alle gevolgen van dien. Helaas heeft dit één keer tot een incident geleid. Dit moet dus voortaan voorkomen worden. Ik ga kijken hoe de honden reageren op de clicker als ze loslopen. Ik oefen dit op terrein waar geen andere honden lopen. Wonderbaarlijk hoe ze reageren op dit geluid. Ik hoef maar één keer te clicken , de honden kijken alledrie en komen meteen naar me toe. In geval van nood kan de clicker me dus redden?!

 

Zie hier een stukje uit mijn dagboek wat ik in die tijd bijhield:

 ”Vanmorgen loopt er een hond aan de andere kant van het grasveld (grote afstand) hij blaft naar mijn roedel. Ik zie Luuk onzeker worden Sora en Basco reageren hier niet op, Luuk kijkt naar de hond, ik click, Luuk komt gelijk naar me toe om een brokje te halen, is ontspannen! En tot mijn grote verbazing komt ook Basco naar me toe voor een brokje!!!!! Ook hij heeft het al helemaal door en dit is fantastisch want als hij dit steeds blijft doen dan kan Luuk niet alleen van mij leren maar ook van hem!”

 

Dus ook als de honden loslopen kan click2calm veel betekenen. (weer eens wat anders dan Teletact.....)



Gepost op: 28-7-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

Nu ik zo intensief met Lucky en click2calm bezig ben ben ik zo aan het observeren gegaan dat mij veel dingen opvallen.


Onder andere zie ik bijvoorbeeld dat mijn andere twee honden ook heel onzeker kunnen reageren naar andere honden, iets wat me voorheen eigenlijk nooit zo was opgevallen. Omdat dit van negatieve invloed kan zijn op het gedrag van Lucky besluit ik dat ik hem zoveel mogelijk alleen meeneem naar buiten. Als ik met alledrie op stap ga dan ga ik naar de rustige plekken met weinig andere honden of op rustige tijden. Tevens ga ik uittesten hoe de Sora en Basco reageren op de clicker, zodat ik misschien hun ook nog een beetje zal kunnen bijsturen in hun gedrag. Met verbazing ervaarde ik hun eerste reactie bij het gebruik van de clicker. Sora en Basco, die het geluid hiervan tot nog toe nog nooit gehoord hadden, keken verheugt en stonden al dansend voor me om te vragen wat er nu ging gebeuren!! Super!! Nog enthousiaster dan dat Lucky reageert, maar hij is dan ook van nature een stuk behoudender en veel meer gespannen. Van deze enthousiaste reactie kan ik dus goed gebruik maken. Tegenwoordig als ik een hond aan zie komen en ik loop met alledrie dan click ik en er staan gelijk drie honden voor me me aan te staren om wat lekkers te krijgen, ik ga door met clicken totdat de “vreemde hond” is gepasseerd. Dit kost heel wat creativiteit in het vasthouden van riemen clicken en belonen, maar ook hier wordt ik steeds handiger in. Het gaat goed en het lijkt dat Lucky door het enthousiasme van de andere twee honden nog eens extra gestimuleerd wordt. Ik hou nog voorlopig veel afstand tussen mijn honden en de “vreemde honden” dit wil zeggen dat ik vaak aan de andere kant van de weg/straat ga lopen. Ik besluit dit te blijven doen en verwacht dat de afstand als vanzelf kleiner zal worden als ik daar zelf aan toe ben. Ik ben nogal een gevoelsmens en vertrouw hier honderd procent op. Tot nog toe heeft mijn gevoel en intuïtie me nog niet in de steek gelaten. Het gaat goed, Lucky wordt steeds meer ontspannen en komt hierdoor meer toe aan ander gedrag, zoals bijvoorbeeld meer snuffelen aan bomen en struiken, stiekem af en toe zijn poot optillen. Laat zelf ook zijn eigen kalmerende signalen zien. ( hierover later meer) Deze ontwikkelingen vind ik erg leuk om mee te maken en stimuleren mij ontzettend om door te gaan met wat ik bezig ben. Naast al de trainingsessies hou ik een dagboek bij die ik wekelijks doormail aan Monique Bouten, zij stuurt deze telkens trouw weer aan me terug met tips, op-aanmerkingen, overdenkingen en vooral ook veel complimenten. Deze mailtjes werken zo ontzettend motiverend en zorgen ervoor dat ik mezelf begin te hervinden, me weer zekerder voel en dat mijn gevoel en idee over Lucky de juiste was en nog steeds is. Lucky is een heel onzekere, angstige maar héle lieve hond. Heeft alleen een sociale handicap, nou ja, als dit nu alles is……toch?


Natuurlijk is me nog veel meer opgevallen tijdens al mijn observaties van de honden, maar dat is teveel voor één verhaal. Hierover de volgende keer meer.

    



Gepost op: 6-7-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

Bij een angstige/onzekere hond kan je heel weinig doen bij agressie naar andere honden, je mag bijv. niet een corrigerende brul geven omdat dan de hond denkt: “Hoi! De baas doet het ook!” je mag deze honden niet hard corrigeren omdat je dan alleen de angst versterkt in plaats van vermindert omdat je dan bevestigt dat een andere hond niet leuk is! Plus dat dit de vertrouwensband tussen baas/ hond flink kan beschadigen. Dit voelt voor de hond namelijk net als dat je naar de tandarts moet terwijl je daar erg bang voor bent en dat dan de tandarts je ook nog eens een pak op je donder geeft! Negeren is dus de enige oplossing hiervoor.

Ik voelde me erg machteloos in deze situatie en vond toch dat iets moest proberen te veranderen aan het gedrag van Lucky. Hiervoor heb ik uiteindelijk gekozen voor de Click2Calm methode. Over hoe de Click2Calm methode werkt heb in deze post al geschreven.

 

De eerste week vond ik deze techniek lastig te hanteren, ik moest leren om veel dingen tegelijk te doen en moest erg alert zijn als ik ging wandelen. Dodelijk vermoeiend vond ik dit. Om me heen kijken, op de hond letten, spant hij aan, wordt hij alert, borstelt hij, tongelt hij, staart hij enz. en dan de riem nog vast houden en clickeren en brokjes geven! Dat is niet niks! Ik heb de eerste week de rondjes wat kort gehouden en ben om Lucky te ontspannen veel buiten spelletjes gaan doen met hem op plekken waar geen honden waren ( leve de industrieterreinen!), hij moest immers de clicker goed leren kennen en vooral dat dit LOL betekend en hij moest ontspannen en dat lukt zéér goed met behulp van de clicker.

Omdat ik zo alert werd op mijn hond ging ik steeds meer zien en ontdekte ik dat hij nog veel angstiger was dan dat ik al die tijd had gedacht, hij spande bijna overal bij, auto’s fietsers, wandelaars, paarden, harde geluiden, blaffende honden achter deuren, carnavalspakken ( nu is dat ook wel erg vreemd natuurlijk…) Dus ik had nogal veel werk voor de boeg. Ik besloot gewoon bij iedere vorm van spanning te gaan clicken totdat hij ontspande.

Ik liet Lucky zitten in het begin, zeker als er een hond voorbij kwam, ook het laten zitten hielp hem om beter te kunnen ontspannen (kalmerend signaal). Ook merkte ik dat ik zelf erg gespannen was als ik ging wandelen met Lucky, ik was op ijn hoede voor zijn uitvallen en voor de agressie die hij op zulke momenten liet zien en wilde ze persé voorkomen, voelde me machteloos en erg verantwoordelijk voor hem. Ik had al meerdere scheldpartijen van andere hondenbazen over me heen gehad de laatste tijd en dit deed me duidelijk niet goed. Toen ik begon met de clicker ben ik me in de loop van de tijd beter gaan voelen. Ik voelde me verantwoordelijk maar had nu ook het gevoel daar iets mee te kunnen, ik stond niet meer machteloos, maar kon iets doen om Luuk te helpen over zijn angst heen te komen en zijn gedrag om te buigen. Ook merkte ik dat de mensen op straat positief reageerden, ze keken nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was, sommige mensen bleven er voor stilstaan en kijken en zagen dat Lucky rustiger werd als ik stond te clickeren. Ze zagen dat ik mijn best deed zijn gedrag te veranderen op een positieve manier.

De eerste weken vond Lucky het nog erg moeilijk zich op de clicker te concentreren tijdens spannende momenten, vooral bij andere honden gaf dit een probleem. Ik heb toen de afstand tussen andere honden en mij vergroot en toen ging het al gauw beter. Binnen een maand kon Lucky vrij rustig blijven zitten kijken naar een hond als die in de buurt kwam, nog wel met een mega- grote afstand ertussen. Maar, dit was al een stap dichterbij mijn doel! En ik merkte dat deze vooruitgang mij al meer zekerheid gaf en zorgde dat ik gemotiveerd bleef om door te gaan met deze methode. Wil je weten hoe dit verhaal verdergaat? En wil je meer weten over de Click2Calm methode? Lees dan ook de volgende verhalen die ik ga schrijven!

Hieronder kun je reageren op deze post.



Gepost op: 30-3-2008   Reacties (2)
Categories: Click2Calm | Hondenwerk | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed