De laatste jaren zijn er veel “probleemhonden”. In vele gevallen is dit gekomen omdat de baasjes het opvoeden en trainen door elkaar hebben gehaald. Het noodzakelijk om een duidelijk verschil te maken tussen trainen en opvoeden.


Opvoeden
Bij de opvoeding moet de hond leren dat er regels bestaan waaraan hij zich dient te houden en dat niet alles wat hij wil doen, geoorloofd is.
Dit moet elk jong dier in een roedel leren, geldt dus ook in een gezinssituatie.
Een hond heeft behoefte aan leiding, deze moeten wij hem geven door o.a. regels op te stellen, grenzen aan te geven en wij moeten in deze regels en grenzen altijd consequent blijven . Als wij geen leiding geven, kan de hond niet anders dan zelf de leiding nemen want zo zit hij nu eenmaal in elkaar, hij neemt die leiding dan ook op hondse manier, maar uiteraard is dat niet altijd de manier waar wij mensen op zitten te wachten. Dit is niet de gewenste situatie, voor ons niet maar ook voor de hond niet!

Trainen
Voor onze hobby willen we de honden NIEUW gedrag aanleren.
We willen de hond leren om bij het horen van een bepaald commando (signaal) een bepaald gedrag te doen en dit heeft voor de hond geen enkele betekenis.
Correct leren volgen, blijfoefeningen, niet knagen op apporteerblok, springen over een haag terwijl je er makkelijk langs kan lopen, vooruitsturen, voorwerp verwijzen, zijn zomaar maar enkele oefeningen die WIJ belangrijk vinden maar die de hond niets zeggen.
De kunst van het africhten is dan ook: het dier duidelijk te maken wat wij van hem willen. EN de hond zover zien te krijgen dat hij dit ook daadwerkelijk doet!

Steeds meer mensen gebruiken een positieve manier om hun hond op te voeden en te trainen. Iedere hond is anders en heeft een eigen benadering nodig. De kunst is om op zoek te gaan naar de benadering en leermethode die past bij je hond. Bij alle drie mijn honden heb ikzelf een andere benaderingswijze, bij de een moet ik wat strenger zijn dan de ander, bijvoorbeeld de een kan ik best af en toe eens laten winnen zodat zijn zelfvertrouwen wordt vergroot en bij de ander kan ik dit juist niet doen. Bij de ene hond ben ik heel uitbundig om hem vrolijk en gemotiveerd te krijgen, bij de ander moet ik juist heel rustig blijven omdat hij van zichzelf al druk en uitbundig genoeg is. En daar ligt dus volgens mij het geheim van een goede band opbouwen met je hond, hij wordt niet gezien als een machine maar als een individu met zijn geheel eigen hondse eigenschappen. Niet bij iedere hond werkt een zelfde benaderingswijze.
 

 
 

Ik zal de resultaten tot nog toe eens op een rijtje zetten die ik met Lucky hebt bereikt in de tijd die ik met hem samen ben. We zijn nu inmiddels 2 en een half jaar samen waarvan ik ongeveer 2 jaar intensief bezig ben met hem en zijn gedrag.   

Resultaat tot nog toe:

  • Reageert nog weinig op mensen als het donker is.
  • Luuk staat vaker ontspannen te kijken.
  • Is attenter op mij, kijkt vaak naar me als we wandelen en loopt niet meer aan het einde van de lijn.
  • Ook in huis is Luuk meer op mij gericht ( anders dan voorheen), is ontspannender en vrolijker in huis, kwispelt blij als hij een van ons ziet.
  • Luuk gaat wat vaker plassen onderweg, tilt heel af en toe zijn poot op. Heeft veel meer belangstelling voor luchtjes als hij alleen met me meeloopt. Heeft een keer gekrabd met zijn achterpoten nadat hij gepoept had! Bijzonder!
  • Afstand houden is nog steeds erg belangrijk. Om dan Luuk rustig te laten kijken naar de honden. Luuk kan inmiddels wel blijven meelopen terwijl we een andere hond passeren, maar dit ligt aan hoe de andere hond zich gedraagt, als dit te moeilijk is dan laat ik Luuk zitten wat kalmerend voor hem werkt, dan kan hij even rustig kijken.
  • Op straat passeren blijft Lucky moeilijk vinden maar heeft hier zelf ook oplossingen voor gezocht, namelijk in de vorm van kijken of hij iets van mij krijgt of zelf ergens gaan snuffelen alsof er iets reuze interessants ligt daar…of uit zichzelf een boog nemen zodat de afstand tot de andere hond wordt vergroot
  • Als hij losloopt en er komt een andere hond aan die ik ruim van te voren zie aankomen click ik of roep ik hem en komt Lucky gelijk naar mij toe om iets te halen of om met me te spelen totdat de andere hond weer weg is.
  • Ik kan met andere honden gaan wandelen mits ze niet al teveel druk en opdringerig zijn, eerst loop ik met hem aangelijnd zodat hij van mij leiding krijgt en hij rustig en van afstand de honden kan bekijken en ruiken ( zelf aan een hond ruiken om kennis te maken loopt meestal verkeerd af omdat hij dan ineens overvallen wordt door angst omdat die hond dan of onverwacht beweegt of hijzelf ineens bedenkt dat die hond toch wel héél dichtbij is nu, dit lijkt alsof hij een koude rilling krijgt…brrrrr..… kennismaken met andere honden heeft hij duidelijk nooit geleerd in zijn puppytijd…), als de eerste indrukken voorbij zijn en de honden gaan hun eigen gang tijdens de wandeling kan hij zelfs gewoon los mee verder. Mits we in beweging blijven.
  • Een enkele keer valt hij nog weleens uit naar een andere hond, ik merkt dat ik dan minder teleurgesteld en geschrokken reageer dan voorheen, ik kan zelf dit gedrag van hem verklaren, vaak is het logisch dat hij op zulke momenten uitvalt. Vaak ook had ik het zelf kunnen voorkomen…..

Als je mijn hond nu ziet in vergelijking met een jaar geleden, dan zou je echt denken dat ik stiekem een andere hond heb aangeschaft….!!!! Ik had nooit verwacht nog eens rustig en ontspannen met hem over straat te kunnen lopen, maar nu lukt dit toch dankzij de Click2Calm methode. 



Gepost op: 11-10-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Hondenwerk | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

In de loop van de tijd zie ik dat Lucky onderscheid begint te maken tussen verschillende honden. En ik moet zeggen, steeds vaker vind ik zijn reactie niet meer dan logisch en redelijk, zeker als herder zijnde…

Met name de honden die zelf ook reactief reageren of zomaar op ons af komen vind hij erg moeilijk. Met name de kleine terriers en labradors geven vaak problemen.

 

Een van zijn beslist niet favorieten is een boerenfox die hier in de buurt woont, dit hondje heeft hem één keer zo erg laten schrikken dat Lucky , Basco en Sora dit nooit meer zullen vergeten. Het hondje kwam ’s avonds ineens luid blaffend vanuit een bosje op ons afgerend, totaal onverwacht, we stonden allemaal stijf van schrik. Sindsdien is het altijd trammelant met hem. En zijn baas…….??? Hoezo baas…

De “baas” laat het hondje maar doen, het loopt altijd los in het park en de baas gooit de ballen, maar bij iedere hond die eraan komt vliegt het hondje daar blaffend op af en zo ook bij ons. Eén keer zal ik nooit vergeten. Ik liep aan de overkant van de weg op de stoep, dit is een weg waar vrij veel auto’s rijden. Bewust ga ik daar altijd lopen als het bewuste hondje in het park aanwezig is zodat er voldoende afstand tussen de honden is. Wat doet het hondje? Komt fel blaffend op ons af, steekt zelfs de weg hierbij over, wat doet de baas? Hij roept pas als het hondje allaang bij ons is en ik me uit een netelige situatie probeer te redden met drie honden!  Wat een onveilige situatie voor dat hondje, stel je nou eens voor dat er net op dat moment een auto voorbij was gekomen…..mmmm… ik zal hier maar niet schrijven wat ik op dat moment dacht!

Dit soort situaties kan ik echt niet begrijpen en dit kan echt voorkomen worden door meer rekening te houden met andere mensen, in een drukke omgeving, de hond aan de lijn houden, zeker als je weet dat je hond zo fel kan reageren op andere honden!!! Zucht… en ik me best maar doen om te proberen conflicten met andere honden te vermijden…

 

Dit soort situaties zorgen er iedere keer voor dat ik met Lucky weer een paar stappen terug moet doen in de training, hij raakt hier snel door ontregeld en reageert dan weer meer gespannen bij het naderen van andere honden. Gelukkig is het wel zo dat hij tegenwoordig steeds sneller hersteld, voorheen had hij voor dit herstel zeker drie dagen nodig, nu is dit nog maar één dag. Ook zie ik dat hij op het moeilijke moment zelf sneller hersteld als hij aanspant of borstelt. Allemaal kleine positieve dingen.

      



Gepost op: 19-8-2008   Reacties (2)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

 Ik ervaar de trainingsessies met Lucky en click2calm als zeer prettig maar ook als zeer vermoeiend. Lucky ontwikkeld zich zeer snel in positieve zin, valt eigenlijk niet meer uit naar andere honden als hij aan de lijn loopt, maar vind het nog wel erg moeilijk en is er nog niet ontspannen bij. Lucky kijkt wel naar mij als ik click en komt dan zijn beloning halen maar kan zijn ogen nog niet van de andere hond afhouden. Dit mag natuurlijk, terwijl hij kijkt click ik vrolijk door en geef hem continu lekkere dingen. Met als resultaat dat hij niet meer blaft en bij me blijft staan of zitten zonder de neiging te hebben ‘uit te vliegen’. Als hij naar mijn gevoel té gespannen is dan laat ik hem zitten wat meehelpt hem te ontspannen. Ik besluit om het wat rustiger aan te doen omdat het allemaal erg intensief is, zowel voor hem, voor mezelf en voor mijn gezin. Immers moet ik nu niet vier keer op een dag één maar twee rondes lopen. En tijdens het lopen met Lucky moet ik erg alert zijn op hem en de omgeving zodat de training goed verlopen zal, een stuk ontspanning en even wegmijmeren in mijn gedachten tijdens het wandelen is er hierdoor niet meer bij…. Hierbij komt dat ik de neiging heb mijn eigen verwachtingen nogal hoog in te zetten en denk dat het beter is deze bij te stellen, ook naar Lucky mag ik niet teveel verwachten. Het hoeft allemaal niet zo perfect en zo snel. Ik neem me voor mezelf in te prenten dat Lucky nooit zo’n sociale hond zal worden als dat ik gehoopt had, hij hoeft van mij ook niet te spelen met andere honden, maar hij moet andere honden wel met rust kunnen laten. Dit wordt mijn nieuwe doel. Dan kan het altijd nog meevallen. 



Gepost op: 3-8-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed
 
 

Tijdens de observatie van mijn roedel(tje) honden zie ik dat Basco vaak het startsein geeft met het naar andere honden toerennen en dat dit als een tricker werkt op Lucky die zijn roedel moet beschermen ‘als herder’, Lucky ziet die andere hond als een gevaar waardoor hij erachteraan rent met alle gevolgen van dien. Helaas heeft dit één keer tot een incident geleid. Dit moet dus voortaan voorkomen worden. Ik ga kijken hoe de honden reageren op de clicker als ze loslopen. Ik oefen dit op terrein waar geen andere honden lopen. Wonderbaarlijk hoe ze reageren op dit geluid. Ik hoef maar één keer te clicken , de honden kijken alledrie en komen meteen naar me toe. In geval van nood kan de clicker me dus redden?!

 

Zie hier een stukje uit mijn dagboek wat ik in die tijd bijhield:

 ”Vanmorgen loopt er een hond aan de andere kant van het grasveld (grote afstand) hij blaft naar mijn roedel. Ik zie Luuk onzeker worden Sora en Basco reageren hier niet op, Luuk kijkt naar de hond, ik click, Luuk komt gelijk naar me toe om een brokje te halen, is ontspannen! En tot mijn grote verbazing komt ook Basco naar me toe voor een brokje!!!!! Ook hij heeft het al helemaal door en dit is fantastisch want als hij dit steeds blijft doen dan kan Luuk niet alleen van mij leren maar ook van hem!”

 

Dus ook als de honden loslopen kan click2calm veel betekenen. (weer eens wat anders dan Teletact.....)



Gepost op: 28-7-2008   Reacties (0)
Categories: Click2Calm | Lucky
Permalink | RSSRSS comment feed