Onze vorige hond ( Weimaraner) was superallergisch. Daar hebben wij veel mee afgezien. De hond had om de haverklap uitslag over heel zijn huid en rode tranende ogen. Iedere keer werd de hond volgestopt met Prednison en Antibiotica, hier deed hij het dan weer een poosje goed op, tot de volgende aanval van allergie. Hij was zo’n beetje overal allergisch voor, voor verschillende voedingsmiddelen maar zelfs ook voor zwemwater en het gras…… Hij kreeg het duurste eten van de dierenarts wat er te krijgen was en aangezien de hond 40 kilo woog kan je je voorstellen wat een vermogen die hond ons gekost heeft. Voor de hond zelf moet dit niet gemakkelijk geweest zijn, het was een hond met beslist geen makkelijk karakter, maar de irritaties door de allergie zorgde tevens voor prikkelbaarheid.

Door persoonlijke lichamelijke ongemakken ( o.a. last van de bloeiende bomen) kwam ik in aanraking met producten van de Aloe Vera van Forever Living Products welke ik hiervoor ben gaan proberen. En wonderbaarlijk knapte ik er erg van op en voel ik me sindsdien een stuk fitter en vitaler en kom ik sindsdien het voorjaar goed door. Ik begreep dat deze producten ook voor dieren gebruikt konden worden en vond het de moeite waard om te proberen.

Ik ben de drinkgel door zijn voer gaan doen en spoot zijn vacht in met de Aloe Veterinary. Ik zag zijn huid met de dag rustiger worden en opknappen en gaan glansen. Hierbij ben ik wel doorgegaan met het speciale voer, want de oorzaak van de allergie haal je niet weg met Aloe Vera. Nooit meer heeft hij zulke erge huidklachten gehad, soms nog wel een beetje dat het opspeelde bijvoorbeeld als hij in water had gezwommen waarvan de kwaliteit niet helemaal van Dat was, maar het was sindsdien veel beter te hanteren en de hond voelde zich zichtbaar prettiger. 

Mijn honden nu zijn kerngezond, maar Sora heeft snel last van een droge huid met schilfertjes en Lucky heeft regelmatig last van jeuk. Ook bij hun ben ik weer Aloe vera door het eten gaan doen en de klachten verdwenen binnen een week, de vachten zien er gezond en mooi glanzend uit. Sindsdien zweer ik bij de kwaliteitsproducten van Forever Living Products met als basisingrediënt de gel uit het blad van de Aloë Vera.

Stap 1

In huis heb ik op verschillende plekken een klein apporteerblokje liggen die ontworpen zijn voor puppen en kleine maat honden.
Bij de start beloon ik alleen maar de belangstelling en het snuffelen aan het blok. ( kom’ns kijken? Wat is dit?) Meestal als vanzelf gaat dit snuffelen over in het proberen pakken van het blok doordat puppen nog erg de neiging hebben om alles te onderzoeken met hun bekje. Geweldig!! Belonen!! Hierbij hou ik het blok zelf nog vast, als het in de bek zit zeg ik tegelijk “Apport” en bij het loslaten tegelijk “Los”

Deze oefening doe ik verschillende keren op een dag, als ik op de bank zit, als ik bij het aanrecht sta, als ik in de tuin ben, willen we de hond belonen oké, eerst het blokje dan wat lekkers, gaat de hond eten? Oké, eerst het blokje, dan eten enz., overal in huis liggen de apporteerblokjes voor het grijpen.

Als het hondje het blokje heeft geaccepteerd en het ongeveer 10 tellen wil vasthouden zonder dat ik het nog vasthoud dan gaan we een stapje verder.

Stap 2

Ik houd het blokje op een kleine afstand voor de hond en kijken of hij ernaar toe gaat om het te pakken. Als de hond dit doet en het goed blijft vasthouden maak ik de afstand groter door het blokje steeds lager te houden zodat de hond een buiging moet maken om het blokje te pakken, dit gaat met hele kleine stapjes en soms moet je ineens weer wat hoger het blokje aanreiken om het enthousiasme erin te houden.

Bij dit alles is je eigen enthousiasme / de beloning en vooral engelengeduld eigenlijk het belangrijkste!!

Als uiteindelijk de hond het blokje graag van de grond pakt dan is het ergste van het aanleren achter de rug!

Stap 3

Bij de volgende fase doe ik de oefening aangelijnd om de hond te begrenzen en te voorkomen dat hij wegloopt met of zonder blok in zijn bek. Dit zou namelijk niet zo handig zijn en je moet voorkomen dat de hond zichzelf iets aanleert wat later weer bijgestuurd moet worden.

De hond pakt het blokje van de grond tegelijk met het commando”Apport”, ik loop een stap van de hond weg en roep de hond “Voor” . Pak het blok vast en zeg “Los”. Dit bouw ik uit tot grotere afstand en tot voor me zitten.

Als hij het blok goed blijft  vasthouden ga ik stukjes lopen met ze en moeten ze het blok vasthouden, onderweg zeg ik dan ineens “kom voor” en geven ze het blok af.

Bij alles wat goed gaat is het FEEST!!

Stap 4

Als de hond dit goed doet er zich geen problemen voordoen dan ga ik het uitbouwen naar een blok voor me leggen en de hond sturen om het te pakken. Of de hond tegenover me en het blok tussen mij en de hond de hond pakt het en loopt gelijk rechtdoor naar mij toe.

Als dit alles goed gaat vergroot ik de afstanden en ga ik ook buiten oefenen, eerst in een rustige omgeving en daarna met meer afleiding.

Pas als ik zeker weet dat de hond altijd gelijk naar me toe komt met het blok ga ik een start maken met onaangelijnd apporteren.

Succes! Met deze stappen, en als je problemen of vragen mocht hebben, weet me dan te vinden…

Ineke

Ik ben vorige maand een paar dagen weggeweest met de Delta Reddingshondengroep waarbij ik samen met Sora train sinds januari. Voorheen heb ik hier met Lucky getraind, in zijn werk deed hij het prima, maar zijn sociale handicap bemoeilijkte het omdat we ook op openbare terreinen trainen waar ook gewoon mensen wandelen met hun hond en ik heb daarom uiteindelijk toch besloten met hem daar te stoppen en het verder te gaan proberen met Sora.

Twee keer per jaar gaan we een paar dagen kamperen en trainen met de honden. Het was erg gezellig en ik heb weer genoten van al die bazen en honden en hun hondenwerk. Het blijft altijd weer even leuk om naar te kijken. Sora heeft het goed gedaan en heeft weer veel stappen gezet in haar ontwikkeling van het reddingswerk. Ze blijft me verbazen hoe goed ze het oppakt. Deze dagen vonden plaats in een omgeving waar veel wild zat, zoals reeën en wilde zwijnen, we zagen de reeën ook regelmatig lopen, zelfs overdag. Ik zag aan Sora dat ze regelmatig afgeleid werd, maar ondanks dat bleef ze zoeken naar mensen en als ze van iemand lucht kreeg, ging ze er linea recta heen om te laten zien dat ze hem of haar had gevonden.

En niet een beetje superfanatiek! Blijkbaar is het commando ”mens” nu goed aan het conditioneren bij haar. Geweldig knap is dit voor deze jachthond van bijna zes jaar die vol met passie zit om te willen werken, ik ben dan ook apentrots op haar en ze heeft haar eerste (basis-) certificaat binnengehaald!

Bij een angstige/onzekere hond kan je heel weinig doen bij agressie naar andere honden, je mag bijv. niet een corrigerende brul geven omdat dan de hond denkt: “Hoi! De baas doet het ook!” je mag deze honden niet hard corrigeren omdat je dan alleen de angst versterkt in plaats van vermindert omdat je dan bevestigt dat een andere hond niet leuk is! Plus dat dit de vertrouwensband tussen baas/ hond flink kan beschadigen. Dit voelt voor de hond namelijk net als dat je naar de tandarts moet terwijl je daar erg bang voor bent en dat dan de tandarts je ook nog eens een pak op je donder geeft! Negeren is dus de enige oplossing hiervoor.

Ik voelde me erg machteloos in deze situatie en vond toch dat iets moest proberen te veranderen aan het gedrag van Lucky. Hiervoor heb ik uiteindelijk gekozen voor de Click2Calm methode. Over hoe de Click2Calm methode werkt heb in deze post al geschreven.

De eerste week vond ik deze techniek lastig te hanteren, ik moest leren om veel dingen tegelijk te doen en moest erg alert zijn als ik ging wandelen. Dodelijk vermoeiend vond ik dit. Om me heen kijken, op de hond letten, spant hij aan, wordt hij alert, borstelt hij, tongelt hij, staart hij enz. en dan de riem nog vast houden en clickeren en brokjes geven! Dat is niet niks! Ik heb de eerste week de rondjes wat kort gehouden en ben om Lucky te ontspannen veel buiten spelletjes gaan doen met hem op plekken waar geen honden waren ( leve de industrieterreinen!), hij moest immers de clicker goed leren kennen en vooral dat dit LOL betekend en hij moest ontspannen en dat lukt zéér goed met behulp van de clicker.

Omdat ik zo alert werd op mijn hond ging ik steeds meer zien en ontdekte ik dat hij nog veel angstiger was dan dat ik al die tijd had gedacht, hij spande bijna overal bij, auto’s fietsers, wandelaars, paarden, harde geluiden, blaffende honden achter deuren, carnavalspakken ( nu is dat ook wel erg vreemd natuurlijk…) Dus ik had nogal veel werk voor de boeg. Ik besloot gewoon bij iedere vorm van spanning te gaan clicken totdat hij ontspande.

Ik liet Lucky zitten in het begin, zeker als er een hond voorbij kwam, ook het laten zitten hielp hem om beter te kunnen ontspannen (kalmerend signaal). Ook merkte ik dat ik zelf erg gespannen was als ik ging wandelen met Lucky, ik was op ijn hoede voor zijn uitvallen en voor de agressie die hij op zulke momenten liet zien en wilde ze persé voorkomen, voelde me machteloos en erg verantwoordelijk voor hem. Ik had al meerdere scheldpartijen van andere hondenbazen over me heen gehad de laatste tijd en dit deed me duidelijk niet goed. Toen ik begon met de clicker ben ik me in de loop van de tijd beter gaan voelen. Ik voelde me verantwoordelijk maar had nu ook het gevoel daar iets mee te kunnen, ik stond niet meer machteloos, maar kon iets doen om Luuk te helpen over zijn angst heen te komen en zijn gedrag om te buigen. Ook merkte ik dat de mensen op straat positief reageerden, ze keken nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was, sommige mensen bleven er voor stilstaan en kijken en zagen dat Lucky rustiger werd als ik stond te clickeren. Ze zagen dat ik mijn best deed zijn gedrag te veranderen op een positieve manier.

De eerste weken vond Lucky het nog erg moeilijk zich op de clicker te concentreren tijdens spannende momenten, vooral bij andere honden gaf dit een probleem. Ik heb toen de afstand tussen andere honden en mij vergroot en toen ging het al gauw beter. Binnen een maand kon Lucky vrij rustig blijven zitten kijken naar een hond als die in de buurt kwam, nog wel met een mega- grote afstand ertussen. Maar, dit was al een stap dichterbij mijn doel! En ik merkte dat deze vooruitgang mij al meer zekerheid gaf en zorgde dat ik gemotiveerd bleef om door te gaan met deze methode. Wil je weten hoe dit verhaal verdergaat? En wil je meer weten over de Click2Calm methode? Lees dan ook de volgende verhalen die ik ga schrijven!

Hieronder kun je reageren op deze post.

Omdat Lucky onzeker en angstig is leek het me verstandig te gaan werken aan zijn zelfstandigheid. Als hij zich zekerder zal voelen en minder angstig is moet zijn gedrag zich ook aanpassen.
Met Sora en Basco doen wij al vanaf de dag dat wij ze hebben jachttraining. Deze training is uitstekend geschikt voor het leren van zelfstandig werken. Jachttraining doe ik onder andere omdat ik het voor honden hele leuke trainingsoefeningen vind, waar je je hond goed mee kan bezighouden, maar ook vind ik dat hierbij de band / samenwerking tussen baas
en hond super wordt, je moet écht samenwerken en daarbij leert de hond zelfstandig te werken en problemen op te lossen. Goed voor zijn creativiteit/ probleemoplossend vermogen en onzekerheid overwinnen en hij leert dat het leiderschap wat hij daarbij krijgt, leidt tot hele leuke en interessante dingen en beloningen! Dus….leiderschap krijgen is leuk!

Om deze reden leek me deze training, naast de Click2calm training, ook voor Lucky uitstekend geschikt.
En hij leert het snel! Wel merk ik dat bij een herder sommige dingen moeilijker zijn om te leren. Een herder is baasgericht en gaat daardoor minder makkelijk uit de buurt van zijn baas weg. De oefeningen waarbij dit nodig is heb ik om het hem te leren eerst samen met hem gedaan. Toen hij begreep wat hij moest doen en wat hij moest zoeken deed hij dit al gauw zelfstandig.

Bijvoorbeeld vooruit sturen. Twee blokken of dummy’s wegleggen, de eerste keer met hem erheen lopen en laten zien wat de bedoeling is, de tweede keer hem alleen erheen sturen. Als je met zijn tweeën traint is dit natuurlijk makkelijker trainen, want dan kan de ander iets opgooien aan de andere kant, maar helaas train ik meestal alleen en moet ik dus wat creatief te werk gaan. Verloren apport zoeken ging al vrij snel goed, een herder zoekt en apporteert graag en goed, hij moest alleen leren wat dieper in de bossen te zoeken en dit heb ik spelende wijs gedaan bij hem, steeds een stukje dieper de apporten weggelegd.

Toen Lucky goed af en blijf kon ben ik begonnen met over water sturen. Vandaag heeft hij hierin weer een record gescoord, hij durfde helemaal alleen over een water te zwemmen om vervolgens daar wat te gaan zoeken in zijn eentje en dit weer terug te brengen, voorheen ging hij tot halverwege het watertje en kwam dan snel weer naar me terug omdat hij niet verder weg durfde te gaan van zijn roedel. Ik heb hem aan de ene kant van het water gelegd ( “af” ) ben naar de andere kant van het water gelopen, heb hem laten zien wat ik had en waar ik het gooide. Weer teruggelopen en hem “over”gestuurd. En zowaar hij begreep het! Markeren gaat niet in mijn eentje, maar ik vermoed dat als ik dit eens een keer samen met iemand kan gaan doen hij dit een erg leuk spelletje zal gaan vinden….

Na al dit werk liggen de honden alle drie erg voldaan en ontspannen te ronken voor de kachel.

Héél toevallig zag ik kort nadat ik dit stukje geschreven had dat er ook een artikel over geschreven is in het blad Dierenmanieren, of dit nu telepathie was of niet, ik vond het erg leuk om te lezen.

Tot de volgende post!