Tijdens het belonen worden de hersenen aangezet tot het aanmaken van serotonine en dopamine. Dit is een anti-stresshormoon. Het zorgt ervoor dat de stemming stabiel blijft, het gevoel van stress laat verdwijnen en geeft een fijn gevoel.

Dit werkt bij mensen hetzelfde, ook wij krijgen een fijn gevoel als we complimenten krijgen, een knuffel of een aai over ons bol….. het is fijner werken bij een baas die je laat merken dat je je werk goed doet en je voldoende beloond, dan bij een baas die nooit zegt wanneer je iets goed doet en je niet beloond.

Hoe meer je je hond beloond hoe vaker hij dit fijne gevoel krijgt door het vrijkomen van de serotonine en dopamine, hoe liever hij dingen voor je wilt gaan doen en naar je wilt luisteren. Hij wordt als het ware verslaaft aan zijn baas(jes) en aan zijn stem.

In het begin gebruik je voer in combinatie met je stem, ( bij het gebruik van de clicker gebruik je eerst alleen de clicker en voer en een stap verder komt je stem erbij) dit omdat een hond erg voergericht is.

( hij krijgt als het ware zijn buit voor wat hij heeft gedaan)

Je legt hierbij de link tussen het voert en je stem met als gevolg het fijne gevoel door het vrijkomen van de serotonine en dopamine.

Daarna gebruik je eerst je stem en daarna het voertje en er gebeurt hetzelfde. Daarna hoef je alleen je stem nog maar te gebruiken om te zorgen dat de stofjes vrijkomen die hem dat fijne gevoel geven. Je kan ook een bepaald woord gebruiken hierbij zoals bijv. Knap! Super! Goed gedaan!

Dus: Zorg dat je hond een overdosis serotonine en dopamine krijgt, dan vind hij erg prettig bij jouw en krijg je een gehoorzame hond die niet gestresst is.

sneeuw 028


 
 

Agressie is een wezenlijk onderdeel van de communicatie bij honden en heeft de volgende functies;

- Het reguleren van relaties, bijvoorbeeld rangorde bepalen of in stand houden

- Het afdwingen van voorrang bij bezit, biivoorbeeld het voer, speeltje, bot, mand

- Het beschermen van eigen belangen, bijvoorbeeld een angstige hond die door het vertonen van agressie een mens of ander dier op afstand weet te houden van hemzelf of van zijn roedel. Agressie bij pijn.

In de mensenwereld wordt agressie niet getolereerd. Door het niet begrijpen van de uitingsvormen en de betekenis van agressie ontstaan er regelmatig communicatiestoornissen tussen hond –en mens, en hondeneigenaren en kan resulteren in veel problemen.

Wat wordt er eigenlijk verstaan onder agressie;

- Verstarren

- Fixeren

- Borstelen

- Grommen

- Gromblaffen

- Tanden laten zien

- Klapperen met tanden

- Uitvallen, aan het einde van de lijn staan blaffen

- Snappen, bijten en schudden

Agressie is in iedere hond aanwezig, niet alleen in de honden die daarvoor op de ‘zwarte lijst’ staan…. maar van bullterrier, rotweiler, doberman, duitse herder……. tot golden retriever, duitse staanders, terriers, shiwawa’s, maltesers, labradors en poedels!!

En ook iedere hond gebruikt agressie daar waar hij/zij het nodig vind!

Belangrijk dus dat mensen inzicht hebben in de hondentaal en waarom en wanneer zijn en andere honden agressie kunnen laten zien, want dan kunnen er veel problemen worden voorkomen.

Als mensen dit zouden zien en begrijpen zouden zij ook gaan zien dat het zogenaamde “spelen” van verschillende honden uit verschillende roedels vaak geen spelen is of dat het tijdens het spel veranderd in bijvoorbeeld rangorde bepalen.

Als mensen dit zouden zien en begrijpen zouden ze misschien wat vaker afstand houden van andere honden en proberen hun hond bij hunzelf te houden. Het is immers voor een roedelbewaker niet “normaal” dat hij zomaar vreemden tolereert binnen de grenzen van zijn roedel, zij zijn een potentieel gevaar voor hun en het is “normaal” dat er dan agressie wordt gebruikt om die hond op afstand te houden van zijn roedel.

28 oktober 2009 031


 
 

Bijna alle gewervelde dieren hebben een snuit. Het bevat de neus en het gebit. Deze vooruitstekende mond is een deel van de basisuitrusting van de hond om te kunnen overleven. Honden kunnen ermee grijpen, knagen en voedsel pakken, ruiken en speuren. De snuit plaatst het gebit niet alleen naar buiten maar zorgt er ook voor dat het gebit kan dichtklappen als een val. Het gebit is het basisgereedschap van een hond. Aan het scharniergewricht aan de achterkant van de kaak zijn sterke spieren verbonden, waardoor tijdens het bijten een enorme kracht kan worden uitgeoefend. De gemiddelde bijtkracht is meer dan 180 kilo per vierkante centimeter, met uitschieters van rassen als bijvoorbeeld de Rottweiler met zijn 400 kilo per vierkante centimeter. Dat is nog eens wat anders dan die (maar) 80 kilo per vierkante centimeter van de mens... !!

De snuit van een jachthond heeft een reukoppervlakte van 53 vierkante centimeter en deze bevat 150 miljoen reukcellen, een snuit van een duitse herder heeft een reukoppervlakte van 152 vierkante centimeter en deze bevat 220 miljoen reukcellen. Dat is nog eens iets anders dan die maar 20 miljoen van de mens… !!

Omdat deze snuit voor een hond zijn basisuitrusting is en hij er zoveel méér mee kan dan een mens lijkt me dit een goede reden om respect te hebben voor deze snuit en er goed voor te zorgen.

sora-likt-luuk-zwart-wit_be

 


 
 
De laatste jaren zijn er veel “probleemhonden”. In vele gevallen is dit gekomen omdat de baasjes het opvoeden en trainen door elkaar hebben gehaald. Het noodzakelijk om een duidelijk verschil te maken tussen trainen en opvoeden.


Opvoeden
Bij de opvoeding moet de hond leren dat er regels bestaan waaraan hij zich dient te houden en dat niet alles wat hij wil doen, geoorloofd is.
Dit moet elk jong dier in een roedel leren, geldt dus ook in een gezinssituatie.
Een hond heeft behoefte aan leiding, deze moeten wij hem geven door o.a. regels op te stellen, grenzen aan te geven en wij moeten in deze regels en grenzen altijd consequent blijven . Als wij geen leiding geven, kan de hond niet anders dan zelf de leiding nemen want zo zit hij nu eenmaal in elkaar, hij neemt die leiding dan ook op hondse manier, maar uiteraard is dat niet altijd de manier waar wij mensen op zitten te wachten. Dit is niet de gewenste situatie, voor ons niet maar ook voor de hond niet!

Trainen
Voor onze hobby willen we de honden NIEUW gedrag aanleren.
We willen de hond leren om bij het horen van een bepaald commando (signaal) een bepaald gedrag te doen en dit heeft voor de hond geen enkele betekenis.
Correct leren volgen, blijfoefeningen, niet knagen op apporteerblok, springen over een haag terwijl je er makkelijk langs kan lopen, vooruitsturen, voorwerp verwijzen, zijn zomaar maar enkele oefeningen die WIJ belangrijk vinden maar die de hond niets zeggen.
De kunst van het africhten is dan ook: het dier duidelijk te maken wat wij van hem willen. EN de hond zover zien te krijgen dat hij dit ook daadwerkelijk doet!

Steeds meer mensen gebruiken een positieve manier om hun hond op te voeden en te trainen. Iedere hond is anders en heeft een eigen benadering nodig. De kunst is om op zoek te gaan naar de benadering en leermethode die past bij je hond. Bij alle drie mijn honden heb ikzelf een andere benaderingswijze, bij de een moet ik wat strenger zijn dan de ander, bijvoorbeeld de een kan ik best af en toe eens laten winnen zodat zijn zelfvertrouwen wordt vergroot en bij de ander kan ik dit juist niet doen. Bij de ene hond ben ik heel uitbundig om hem vrolijk en gemotiveerd te krijgen, bij de ander moet ik juist heel rustig blijven omdat hij van zichzelf al druk en uitbundig genoeg is. En daar ligt dus volgens mij het geheim van een goede band opbouwen met je hond, hij wordt niet gezien als een machine maar als een individu met zijn geheel eigen hondse eigenschappen. Niet bij iedere hond werkt een zelfde benaderingswijze.