In de loop van de tijd zie ik dat Lucky onderscheid begint te maken tussen verschillende honden. En ik moet zeggen, steeds vaker vind ik zijn reactie niet meer dan logisch en redelijk, zeker als herder zijnde…

Met name de honden die zelf ook reactief reageren of zomaar op ons af komen vind hij erg moeilijk. Met name de kleine terriers en labradors geven vaak problemen.

Een van zijn beslist niet favorieten is een boerenfox die hier in de buurt woont, dit hondje heeft hem één keer zo erg laten schrikken dat Lucky , Basco en Sora dit nooit meer zullen vergeten. Het hondje kwam ’s avonds ineens luid blaffend vanuit een bosje op ons afgerend, totaal onverwacht, we stonden allemaal stijf van schrik. Sindsdien is het altijd trammelant met hem. En zijn baas…….??? Hoezo baas…

De “baas” laat het hondje maar doen, het loopt altijd los in het park en de baas gooit de ballen, maar bij iedere hond die eraan komt vliegt het hondje daar blaffend op af en zo ook bij ons. Eén keer zal ik nooit vergeten. Ik liep aan de overkant van de weg op de stoep, dit is een weg waar vrij veel auto’s rijden. Bewust ga ik daar altijd lopen als het bewuste hondje in het park aanwezig is zodat er voldoende afstand tussen de honden is. Wat doet het hondje? Komt fel blaffend op ons af, steekt zelfs de weg hierbij over, wat doet de baas? Hij roept pas als het hondje allaang bij ons is en ik me uit een netelige situatie probeer te redden met drie honden!  Wat een onveilige situatie voor dat hondje, stel je nou eens voor dat er net op dat moment een auto voorbij was gekomen…..mmmm… ik zal hier maar niet schrijven wat ik op dat moment dacht!

Dit soort situaties kan ik echt niet begrijpen en dit kan echt voorkomen worden door meer rekening te houden met andere mensen, in een drukke omgeving, de hond aan de lijn houden, zeker als je weet dat je hond zo fel kan reageren op andere honden!!! Zucht… en ik me best maar doen om te proberen conflicten met andere honden te vermijden…

Dit soort situaties zorgen er iedere keer voor dat ik met Lucky weer een paar stappen terug moet doen in de training, hij raakt hier snel door ontregeld en reageert dan weer meer gespannen bij het naderen van andere honden. Gelukkig is het wel zo dat hij tegenwoordig steeds sneller hersteld, voorheen had hij voor dit herstel zeker drie dagen nodig, nu is dit nog maar één dag. Ook zie ik dat hij op het moeilijke moment zelf sneller hersteld als hij aanspant of borstelt. Allemaal kleine positieve dingen.

Tijdens de observatie van mijn roedel(tje) honden zie ik dat Basco vaak het startsein geeft met het naar andere honden toerennen en dat dit als een tricker werkt op Lucky die zijn roedel moet beschermen ‘als herder’, Lucky ziet die andere hond als een gevaar waardoor hij erachteraan rent met alle gevolgen van dien. Helaas heeft dit één keer tot een incident geleid. Dit moet dus voortaan voorkomen worden. Ik ga kijken hoe de honden reageren op de clicker als ze loslopen. Ik oefen dit op terrein waar geen andere honden lopen. Wonderbaarlijk hoe ze reageren op dit geluid. Ik hoef maar één keer te clicken , de honden kijken alledrie en komen meteen naar me toe. In geval van nood kan de clicker me dus redden?!

Zie hier een stukje uit mijn dagboek wat ik in die tijd bijhield:

 ”Vanmorgen loopt er een hond aan de andere kant van het grasveld (grote afstand) hij blaft naar mijn roedel. Ik zie Luuk onzeker worden Sora en Basco reageren hier niet op, Luuk kijkt naar de hond, ik click, Luuk komt gelijk naar me toe om een brokje te halen, is ontspannen! En tot mijn grote verbazing komt ook Basco naar me toe voor een brokje!!!!! Ook hij heeft het al helemaal door en dit is fantastisch want als hij dit steeds blijft doen dan kan Luuk niet alleen van mij leren maar ook van hem!”

Dus ook als de honden loslopen kan click2calm veel betekenen. (weer eens wat anders dan Teletact.....)

Waar ikzelf nooit aan gedacht heb en waar andere mensen waarschijnlijk ook niet bij stil staan is het feit dat als je met meerdere honden loopt het vaak moeilijker is om een  andere “ vreemde” hond te ontmoeten. In deze situatie kunnen de honden ( met name de honden die vaak wat angstig zijn voor vreemde honden) plotseling heel hoog van de toren gaan blazen. Deze reactie kunnen hun eigenaren verrassen, want dat gedrag kennen ze niet van hun hond.
Voor een hond alleen die in zijn eentje een groep honden ontmoet kan dit een teken zijn om te vluchten of juist een grote mond op te gaan zetten, hetgeen voor de groep honden een startsein kan zijn voor een jachtpartij of knokpartij, dit kan een situatie zijn die flink uit de hand kan lopen met ernstige gevolgen…

Een roedel honden vormt een hechte club en voelt zich samen erg sterk staan. Als de sterkste van de club het niet goed vind of onzeker is als er en vreemde hond binnen de grens van de roedel wil binnenkomen wordt dit gevoel versterkt door de rest van de groep hetgeen tot gevaarlijke situaties kan leiden.
Dit versterken van de gemoedstoestand onder elkaar noemt men ook wel “ Ganging-up”, die zie je bij honden maar ook bij mensen gebeuren, denk aan de groepen vandalen, hangjongeren, voetbalvandalen, groepsvorming binnen werk en verenigingen scholen enz.enz. Als je deze mensen apart ziet, zijn het meestal heel aardige personen, maar binnen een groep gedragen zij zich  verrassend anders.

Hier ligt dus een grote verantwoording voor jouw als begeleider van een groep honden. Je moet je hiervan bewust zijn, je moet veel overzicht hebben en vooruit kunnen denken en overwicht hebben op elke afzonderlijke hond maar ook op de honden als groep.

Ikzelf probeer hier zoveel mogelijk rekening mee te houden als ik aan het wandelen ben met de hele club. Als er andere honden aankomen probeer ik de honden bij me te houden en ze duidelijk te maken dat ik de bepalende factor ben en niet hun. Ik probeer wat afstand te houden en rustig voorbij te lopen zonder gedoe en gesnuffel aan elkaar. Of ik laat ze eventjes allemaal zitten en te    “ blijven ”  totdat de andere hond voorbij is. De hond die vind dat hij de roedel moet bewaken hou ik aangelijnd in geval van onvoorziene omstandigheden en gaat pas weer los als de honden gepasseerd zijn. Ik train hierbij met iedere hond apart zodat zij ook apart van elkaar naar mij luisteren en ik er een goede verstandhouding mee heb.

Vaak merk ik dat mensen die met één hond lopen er niet van op de hoogte zijn hoe dit werkt met een groep honden, en laten hun eigen hond gewoon naar de groep gaan zonder te zien hoe de groep hier op reageert en zonder het gevaar ervan in de gaten te houden. Ik hoop dus dat er meerdere mensen dit stukje van mij lezen en bewust worden van het gevaar dat hun hond loopt als ze op een groep honden afstappen omdat het volgens de baas zogenaamd “ zo gezellig “ is...

Nu ik zo intensief met Lucky en click2calm bezig ben ben ik zo aan het observeren gegaan dat mij veel dingen opvallen.

Onder andere zie ik bijvoorbeeld dat mijn andere twee honden ook heel onzeker kunnen reageren naar andere honden, iets wat me voorheen eigenlijk nooit zo was opgevallen. Omdat dit van negatieve invloed kan zijn op het gedrag van Lucky besluit ik dat ik hem zoveel mogelijk alleen meeneem naar buiten. Als ik met alledrie op stap ga dan ga ik naar de rustige plekken met weinig andere honden of op rustige tijden. Tevens ga ik uittesten hoe de Sora en Basco reageren op de clicker, zodat ik misschien hun ook nog een beetje zal kunnen bijsturen in hun gedrag. Met verbazing ervaarde ik hun eerste reactie bij het gebruik van de clicker. Sora en Basco, die het geluid hiervan tot nog toe nog nooit gehoord hadden, keken verheugt en stonden al dansend voor me om te vragen wat er nu ging gebeuren!! Super!! Nog enthousiaster dan dat Lucky reageert, maar hij is dan ook van nature een stuk behoudender en veel meer gespannen. Van deze enthousiaste reactie kan ik dus goed gebruik maken. Tegenwoordig als ik een hond aan zie komen en ik loop met alledrie dan click ik en er staan gelijk drie honden voor me me aan te staren om wat lekkers te krijgen, ik ga door met clicken totdat de “vreemde hond” is gepasseerd. Dit kost heel wat creativiteit in het vasthouden van riemen clicken en belonen, maar ook hier wordt ik steeds handiger in. Het gaat goed en het lijkt dat Lucky door het enthousiasme van de andere twee honden nog eens extra gestimuleerd wordt. Ik hou nog voorlopig veel afstand tussen mijn honden en de “vreemde honden” dit wil zeggen dat ik vaak aan de andere kant van de weg/straat ga lopen. Ik besluit dit te blijven doen en verwacht dat de afstand als vanzelf kleiner zal worden als ik daar zelf aan toe ben. Ik ben nogal een gevoelsmens en vertrouw hier honderd procent op. Tot nog toe heeft mijn gevoel en intuïtie me nog niet in de steek gelaten. Het gaat goed, Lucky wordt steeds meer ontspannen en komt hierdoor meer toe aan ander gedrag, zoals bijvoorbeeld meer snuffelen aan bomen en struiken, stiekem af en toe zijn poot optillen. Laat zelf ook zijn eigen kalmerende signalen zien. ( hierover later meer) Deze ontwikkelingen vind ik erg leuk om mee te maken en stimuleren mij ontzettend om door te gaan met wat ik bezig ben. Naast al de trainingsessies hou ik een dagboek bij die ik wekelijks doormail aan Monique Bouten, zij stuurt deze telkens trouw weer aan me terug met tips, op-aanmerkingen, overdenkingen en vooral ook veel complimenten. Deze mailtjes werken zo ontzettend motiverend en zorgen ervoor dat ik mezelf begin te hervinden, me weer zekerder voel en dat mijn gevoel en idee over Lucky de juiste was en nog steeds is. Lucky is een heel onzekere, angstige maar héle lieve hond. Heeft alleen een sociale handicap, nou ja, als dit nu alles is……toch?

Natuurlijk is me nog veel meer opgevallen tijdens al mijn observaties van de honden, maar dat is teveel voor één verhaal. Hierover de volgende keer meer.