Nu ik zo intensief met Lucky en click2calm bezig ben ben ik zo aan het observeren gegaan dat mij veel dingen opvallen.
Onder andere zie ik bijvoorbeeld dat mijn andere twee honden ook heel onzeker kunnen reageren naar andere honden, iets wat me voorheen eigenlijk nooit zo was opgevallen. Omdat dit van negatieve invloed kan zijn op het gedrag van Lucky besluit ik dat ik hem zoveel mogelijk alleen meeneem naar buiten. Als ik met alledrie op stap ga dan ga ik naar de rustige plekken met weinig andere honden of op rustige tijden. Tevens ga ik uittesten hoe de Sora en Basco reageren op de clicker, zodat ik misschien hun ook nog een beetje zal kunnen bijsturen in hun gedrag. Met verbazing ervaarde ik hun eerste reactie bij het gebruik van de clicker. Sora en Basco, die het geluid hiervan tot nog toe nog nooit gehoord hadden, keken verheugt en stonden al dansend voor me om te vragen wat er nu ging gebeuren!! Super!! Nog enthousiaster dan dat Lucky reageert, maar hij is dan ook van nature een stuk behoudender en veel meer gespannen. Van deze enthousiaste reactie kan ik dus goed gebruik maken. Tegenwoordig als ik een hond aan zie komen en ik loop met alledrie dan click ik en er staan gelijk drie honden voor me me aan te staren om wat lekkers te krijgen, ik ga door met clicken totdat de “vreemde hond” is gepasseerd. Dit kost heel wat creativiteit in het vasthouden van riemen clicken en belonen, maar ook hier wordt ik steeds handiger in. Het gaat goed en het lijkt dat Lucky door het enthousiasme van de andere twee honden nog eens extra gestimuleerd wordt. Ik hou nog voorlopig veel afstand tussen mijn honden en de “vreemde honden” dit wil zeggen dat ik vaak aan de andere kant van de weg/straat ga lopen. Ik besluit dit te blijven doen en verwacht dat de afstand als vanzelf kleiner zal worden als ik daar zelf aan toe ben. Ik ben nogal een gevoelsmens en vertrouw hier honderd procent op. Tot nog toe heeft mijn gevoel en intuïtie me nog niet in de steek gelaten. Het gaat goed, Lucky wordt steeds meer ontspannen en komt hierdoor meer toe aan ander gedrag, zoals bijvoorbeeld meer snuffelen aan bomen en struiken, stiekem af en toe zijn poot optillen. Laat zelf ook zijn eigen kalmerende signalen zien. ( hierover later meer) Deze ontwikkelingen vind ik erg leuk om mee te maken en stimuleren mij ontzettend om door te gaan met wat ik bezig ben. Naast al de trainingsessies hou ik een dagboek bij die ik wekelijks doormail aan Monique Bouten, zij stuurt deze telkens trouw weer aan me terug met tips, op-aanmerkingen, overdenkingen en vooral ook veel complimenten. Deze mailtjes werken zo ontzettend motiverend en zorgen ervoor dat ik mezelf begin te hervinden, me weer zekerder voel en dat mijn gevoel en idee over Lucky de juiste was en nog steeds is. Lucky is een heel onzekere, angstige maar héle lieve hond. Heeft alleen een sociale handicap, nou ja, als dit nu alles is……toch?
Natuurlijk is me nog veel meer opgevallen tijdens al mijn observaties van de honden, maar dat is teveel voor één verhaal. Hierover de volgende keer meer.
